پکیج دیواری

گرمایش محل سکونت و آب گرم بهداشتی همواره از نیاز های بشر بوده و می باشد. با توجه به فراوانی گاز طبیعی، تکنولوژی بر آن است که راه کار های جدبدی برای بشر فراهم سازد. پکیج دیواری دستگاهی است که جایگزین بخاری گازی و سیستم گرمایش مرکزی شده است و آب گرم مورد نیاز جهت تامین گرمایش محیط به وسیله رادیاتور ها و اب گرم بهداشتی جهت مصارف روزمره را فراهم آورده است.
در ادامه با تک تک قطعات شکل فوق آشنا می شوید:

برد کنترل پکیج

تمامی ادوات و عملکرد های مکانیکی پکیج را کنترل می کند. قطعات پکیج از جمله سنسور ها، پیام هایی به برد کنترل می فرستند و برد کنترل با بررسی این پیام ها به مابقی قطعات دستوراتی می فرستد. مثلا اگر فلوسوئیچ عمل می کند، برد، به فن دستور کار می دهد و در این هنگام پرشر هوا هم کار خود را آغاز می کند و در این موقع، برد نسبت به عملکرد پرشر دستور می دهد که شیر گاز باز شود یا خیر؛ پمپ کار کند یا خیر و … .

در آی سی برد های هوشمند برنامه هایی نوشته می شود که به پکیج خواصی همچون ضدیخ زدگی، ضد انفجاری یا ضد گیرپاژ بودن می دهد. ضد یخ زدگی بدینگونه است که اگر دمای پکیج بیش از اندازه پایین بیاید برد به پمپ دستور می دهد که آب را بطور متناوب بگرداند تا از یخ زدگی جلوگیری شود. برای جلوگیری از گیرپاژ شدن پمپ باز آب را مثلا هر 21 ساعت بگرداند.

پمپ پکیج

از مهمترین قطعات پکیج و عامل جریان یافتن آب گرم به رادیاتور هاست. پمپ پکیج به دو نوع تقسیم می شود: سرعت ثابت و سرعت مدولار.

پمپ های سرعت ثابت سه نوع سرعت دارند. در زمانی که از پکیج کمتر استفاده می شود یا مثلا مساحت خانه نسبت به ظرفیت پکیج کوچک است پمپ در سرعت 1 کار می کند. زمانیکه از پکیج استفاده بیشتری گردد یا بفرض مساحت خانه نسبت به ظرفیت پکیج بزرگتر باشد پمپ در سرعت 3 کار می کند. در پکیج های مدولار اگر دمای خواسته شده از پکیج بالا بود سرعت خود بخود بالا می رود و با رسیدن به دمای مطلوب سرعت پمپ پایین می آید.

جرقه زن پکیج

همانطور که آب­گرم­کن ها شمعک دارند پکیج ها هم جرقه زن دارند. جرقه زن زمانی که پکیج روشن می شود و فن و پرشر هوا و مسیر دود باز است، جرقه می زند و شیر گاز را باز می کند تا شعله روشن شود. در کنار جرقه زن میله ی یونی برای تایید شعله وجود دارد. تا زمانی جرقه زده می شود که میله ی یون تایید شعله کند. پس از تایید شعله جرقه قطع می شود.

سنسور دمای آب گرم مصرفی پکیج

ضمنا سنسور حرارتی بهداشتی و همچنین NTC نامیده می شود. وظیفه اش اندازه گیری دمای آب خروجی مصرفی است. این سنسور دمای آبی را که داخل مبدل ثانویه می شود اندازه می گیرد و به برد می فرستد. برد نسبت به این دما حرارت شعله را کم یا زیاد می کند. مثلا اگر کاربر پکیج را به دمای 50 درجه سلسیوس بگذارد و سنسور دمای آب گرم را 20 درجه سلسیوس تشخیص دهد، برد دستور به افزایش درجه ی شعله می دهد.

سنسور فشار آب پکیج

سیستم فشار رادیاتور ها با پکیج را کنترل می کند. اگر فشار از 0.5 بار کمتر شد سنسور فشاری آب پیام می دهد که که پکیج خاموش شود. در واقع اگر فشار پایین بیاید هم به پمپ فشار می آید و هم به احتمال زیاد، در مبدل اصلی آب نخواهد بود.

شیر اطمینان پکیج

زمانی که مسیر رادیاتور ها مسدود شد یا سنسور دمای بیش از حد عمل نکرد یا شیرپرکن عمل نکرد و نهایتا فشار از 3 بار بالاتر رفت شیر اطمینان فشار آب را خارج می کند تا پکیج دچار انفجار نشود.

شیر سه راهه پکیج

همان سوپاپ سه راهه است و در پکیج های دو مبدله قرار می گیرد. هنگامیکه آب مبدل اصلی گرم می شود بمحض باز شدن آب گرم از شیر های مصرفی، شیر سه راهه مسیر آب رادیاتور ها را می بندد و آب را به مبدل ثانویه هدایت می کند تا آب مصرفی گرم شود. در برد اصلی چنین برنامه نوشته می شود که هنگام باز شدن آب گرم مصرفی، پمپ به سوپاپ یا شیر سه راهه فشار آورد تا مسیر آب رادیاتور بسته شود و آب به مبدل ثانویه هدایت گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *